Папярэдні запіс | Наступны запіс
Мы з паэтам ярчэлі ў вачах,
нібы ў сутве шаленства сівога.
І чаканне згоднага “так”
пажаўцела ў сланечнік Ван Гога.
“Я кахаю... — прамовіў паэт,—
і чакаю ў каханні волі”.
Бездакорны Максімаў санэт
плыў уздыхам ягоным паволі.
Потым верш, за ім зноўку — уздых,
і глыток васкаватай кавы,
пацалункі на скронях — мніх
выцалоўвае так крыж Прадславы.
Як мы з братам глядзелі ў вакно,
так з паэтам глядзелі ў неба:
неба з братам у нас было,
а з паэтам і неба ня трэба!..
Засмуціўся блакіт-гіяцынт
і, пакрыўджаны, зоркі скінуў.
Ранак меў палескі акцэнт,
праалеены месяц загінуў —
ён і ў подых ўцялесьніўся наш,
і сканаў на адно світанне
ля суклонавых ног, як паж,
каб зьмярканнем увечніць каханне.
[Мая першая спроба запісу, зробленая на хуткую руку. Словы, музыка, выкананне (сьпеў, гітара) - усё маё:)] Тым, хто здольны зацаніць персьпектыву :), - MP3 [1,96 МВ] клікнуць тутака:

- Мейсца:HATA
- Настрой:спроба (пяра) ноты
- Музыка:гэта ж песьня :)


Comments
!!!)
http://www.box.net/lite/c296r9yoyz
праўда спасылка тут спэцыфічная канечне.
ну нічога, во Podcasting.by, дзе я пакідаў сва запісы ўвогуле накрыўся медным тазікам:(
вельмі мілагучна (і гэта калі не кранаць сапраўды прысутны сэнс) - можна спяваць )
а калі кранаць - яно, вядома, цяжэй... ;))
перашкаджае атрымліваць асалоду ад жыцця))
дзякуй
і ўвогуле, ці Вы пішаце калыханкі для такіх малых хлапчукоў? Вельмі хацелася б...
Дарэчы, спампаваў таксама васку песьню. :)
Спадабалася. І голас прыемны... :)
Асобны дзякуй за спасылку на РС - бо ня ведала, што і там прапіярылі ;)
Першы блін не комам :)))
далучайся)